Collega Carla heeft jarenlange ervaring in het werken met en coachen van leidinggevenden. Daardoor heeft ze een heel duidelijk beeld op hoe leiderschap, de rol van leiders aan de top en in het midden en de interactie tussen die twee, door de jaren heen geëvolueerd is. En dat er heel wat veranderd is, staat vast.

Het midden eist zijn plek op

Carla: ‘Ik zie zaken kraken in organisaties, niet onder de druk die de organisatie legt op het midden, maar omgekeerd onder de druk die het midden begint te leggen op de organisatie.’ 

‘In het begin van de jaren 2000 heb ik heel wat trainingen, persoonlijke ontwikkelingsplannen en coachingsessies gehad over hoe je het beste uit je mensen haalt. Nu gaat het eerder over je persoonlijke kracht als mens, vanuit jouw authenticiteit het verschil maken voor je organisatie. Het gaat nu veel meer over naar jezelf kijken en je pad vinden’, zegt Carla. ‘Je eigen rol ‘craften’ om zo de hoogst toegevoegde waarde te zijn voor jezelf en de organisatie.’

Je eigen rol vormgeven om vanuit je talenten en je authenticiteit het verschil te maken in en voor je organisatie gebeurt op alle niveaus. Ook de mensen in het midden doen dat. ‘Ze zijn niet langer de mensen die enkel de strategie implementeren of ‘vertalen’ naar de teams’, stelt Carla vast. ‘Ik zie zaken kraken in organisaties, niet onder de druk die de organisatie legt op het midden, maar omgekeerd onder de druk die het midden begint te leggen op de organisatie.’ 

‘De eerste verschuivingen heb ik als trainer en coach ervaren in internationale omgevingen, waar dikwijls in matrixstructuren werd en nog steeds wordt gewerkt. Die maakten duidelijk dat vaardigheden, die voordien – bewust of onbewust – enkel aan de top werden ingezet, nu ook onmisbaar bleken te zijn om samen te werken met anderen waar je geen formele hiërarchische band mee hebt.’

‘Nu draait alles rond toewijding, geloof in de organisatie, respect voor je collega’s, werken vanuit je hart, met passie.’

First connect, then lead

Vroeger primeerde het ‘wat’ over het ‘hoe’. Het doel heiligde de middelen zeg maar. ‘Zelfs onethisch gedrag werd door de vingers gezien, zolang een manager met zijn team maar goede resultaten behaalde’, zegt Carla. ‘Dat is vandaag ondenkbaar geworden. Nu draait alles rond toewijding, geloof in de organisatie, respect voor je collega’s, werken vanuit je hart, met passie.’

‘Het relationele en emotionele heeft aan belang gewonnen. Het is niet langer enkel voor softies. First connect, then lead is ondertussen een van mijn oneliners geworden wanneer ik leiders van verandering coach. Het zijn ook de mensen die het best connecteren, die promotie maken en niet langer die met het hoogste omzetcijfer of de grootste mond. Ik zie daardoor ook steeds meer introverte mensen doorstoten naar de hogere functies en zich omringen door een sterk en evenwichtig team.’

Evenwichtige complementaire teams

Dat brengt ons bij een andere evolutie die Carla de voorbije jaren waarnam. De focus komt steeds meer op het team te liggen en een vlotte samenwerking binnen en tussen teams wordt altijd belangrijker. ‘Organisaties of teamleaders gaan veel grondiger nadenken over de rollen die nodig zijn in een team en teams doordachter samenstellen. En organisaties gaan daar meer en meer bewust op rekruteren en de competenties die een team nodig heeft beter ontwikkelen.’

‘Organisaties worden zich bewust van het feit dat ook dat teams sterker zijn als er op verschillende vlakken evenwicht en complementariteit is’, zegt Carla. ‘Mensen in het midden worden minder gestereotypeerd volgens hun opleiding of functie en het besef groeit dat een mens meer is dan een stereotype. Mensen worden nu eerder geselecteerd op de fit met waardepatronen, op motivatie, op waar hun hart ligt. Dat creëert kansen.’ En het opent de weg naar meer diversiteit in teams en organisaties.

Meer diversiteit is een must

‘Van de zogenaamde citroengeneratie, de babyboomers die als leiderschapsprincipe vaak ‘uitpersen en weggooien’ hanteerden, zijn we gekomen tot de huidige ‘war for talent’. Vandaag moeten organisaties talent zien op te vissen uit dezelfde, kleine vijver. Daardoor is er noodgedwongen meer diversiteit op het vlak van gender, nationaliteit of afkomst.’

Maar volgens Carla is er in ons land nog wel wat werk aan de winkel. ‘We zien de evolutie van vrouwen die mannengedrag moesten vertonen om door te groeien naar de top, naar vrouwen die vandaag hun kracht inzetten om een balans te vormen met hun mannelijke collega’s. Desondanks bestaat het glazen plafond nog altijd en worden mannen en vrouwen nog altijd verschillend verloond. Diversiteit op het vlak van afkomst en huidskleur sijpelt langzaam onze organisaties binnen.’


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *